Kategoria:

TERAPIA MANUALNA

Jest specjalistyczną metodą opierającą się na dokładnym zbadania pacjenta, przeprowadzeniu rzetelnego wywiadu i prowadzeniu terapii. Dzięki testom diagnostycznym terapeuta jest w stanie znaleźć przyczyny bólu lub dysfunkcji, dobrze zdiagnozować Pacjenta i ustalić plan leczenia manualnego. Terapeuta pracuje na wszystkich strukturach organizmu – stawach, podwięziach, więzadłach, mięśniach czy nerwach. W zależności od przyczyny i źródła miejsca bólowego, terapeuta dobiera odpowiednie techniki terapii.

Są to m.in.:

  • mobilizacje
  • manipulacje
  • neuromobilizacje
  • masaż poprzeczny, funkcyjny, tkanek głębokich
  • trakcje
  • stretching

Nieodłącznym elementem terapii jest również samodzielna praca Pacjenta w domu. Podczas terapii, terapeuta manualny daje Pacjentowi wskazówki, jak w prawidłowy sposób wykonywać czynności dnia codziennego, tak aby podtrzymać efekty prowadzanej terapii i dodatkowo zapobiegać nawrotom dolegliwości zdrowotnych. Istotny jest również fakt, że terapia manualna sama w sobie nie może powodować bólu, co najwyżej przez zastosowanie odpowiednich metod, może wywołać u Pacjenta uczucie dyskomfortu.

Wskazania do terapii manualnej:

  • Dolegliwości bólowe, nerwobóle
  • Ból promieniujący do kończyn, drętwienie i mrowienie kończyn
  • Ograniczona i nadmierna ruchomość stawów
  • Wzmożone lub obniżone napięcie mięśni
  • Dysfunkcje mięśni, tkanek okołostawowych oraz nerwów obwodowych
  • Zaburzenia napięcia więzadeł i przyczepów mięśni
  • Dysproporcje napięć mięśniowo-powięziowych
  • Nieprawidłowa postawa ciała, skrzywienia kręgosłupa
  • Stan po zabiegach operacyjnych

Kategoria:

PNF

Jest to specjalistyczna, bezbolesna i funkcjonalna metoda, wykorzystująca ruchy naturalne, zbliżone do aktywności dnia codziennego, prowadzące do reedukacji konkretnej funkcji. Dzięki wykorzystywaniu w terapii odpowiednich technik, wzorców ruchowych, oporowi manualnemu, kontaktowi werbalnemu i wzrokowemu pacjent ma możliwość na nowo odtworzyć funkcję ruchową, która została utracona lub zaburzona w wyniku choroby lub urazu. Głównym celem terapii jest uzyskanie przez pacjenta pełnej samodzielności w wykonywaniu codziennych czynności.

Korzyści z koncepcji PNF to :

  • metoda przyjazna dla pacjenta – oparta na bezbolesnej pracy, wykorzystującej
    silne odcinki ciała i umiejętności chorego do ułatwiania reedukacji utraconych
    funkcji,
  • wysoki poziom bezpieczeństwa terapii wynikający z integracji zabiegu z
    diagnostyką,
  • możliwość pracy z chorym na każdym poziomie dysfunkcji – zabezpieczenie
    terapią wszelkich funkcji od ruchowych do wegetatywnych,
  • wysoki poziom edukacji pacjenta, oparty na współuczestnictwie w planowaniu
    terapii oraz kontynuacji ćwiczeń w formie programu domowego,
  • niewielki wymagania sprzętowe,
  • duża efektywność prowadzonej terapii, wynikająca z dokładnej analizy problemu i
    ukierunkowanych oddziaływań.

* http://ipnfa.pl/opis-metody-pnf/

Kategoria:

TERAPIA KOBIET W CIĄŻY I PO PORODZIE

W terapii kobiet ciężarnych, prowadzimy specjalistyczne ćwiczenia ogólnoustrojowe przygotowujące do porodu, ćwiczenia oddechowe i rozluźniające oraz różnego rodzaju masaże, głównie przeciwobrzękowe nóg i przeciwbólowe kręgosłupa. U młodych Mam skupiamy się przede wszystkim na terapii rozstępu mięśnia prostego brzucha, masażu blizny pooperacyjnej, wprowadzaniu ćwiczeń dna miednicy i rozciągniętych mięśni brzucha oraz udzielamy odpowiedniego instruktażu dotyczącego pielęgnacji ciała po porodzie. Uczymy Pacjentki w jaki sposób mogą samodzielnie opracowywać i mobilizować bliznę, aby nie dochodziło do zrostów i bliznowców. Terapia kobiet w ciąży i po porodzie dotyczy również problemu nietrzymania moczu, zarówno wysiłkowego jak i naglącego. Skupiamy się wtedy na wzmacnianiu, jak i prawidłowym rozluźnianiu mięśni dna miednicy, uczymy Pacjentki odpowiednich wizualizacji do samodzielnych ćwiczeń w domu, a także instruujemy w jaki sposób dbać na co dzień o mięśnie krocza podczas mikcji, defekacji czy innych czynności zwiększających ciśnienie śródbrzusze (np. mocny kaszel). W procesie terapii u kobiet w ciąży i po porodzie wykorzystujemy również metodę Kinesiology Taping, dzięki której możemy szybciej osiągnąć sukces terapeutyczny m.in. w terapii rozejścia mięśnia prostego brzucha.

Kobietom w czasie ciąży i po porodzie polecamy:

  • terapię rozstępu mięśnia prostego brzucha,
  • mobilizację i opracowywanie blizny po cięciu cesarskim,
  • terapię mięśni dna miednicy przy nietrzymaniu moczu,
  • instruktaż postępowania po porodzie naturalnym i po cięciu cesarskim,
  • ćwiczenia ogólnokondycyjne i wzmacniające,
  • ćwiczenia korygujące postawę ciała,
  • ćwiczenia rozluźniające i stretching mięśni,
  • ćwiczenia przeciwzakrzepowe,
  • terapię kręgosłupa,
  • drenaż limfatyczny i przeciwobrzękowe pozycje ułożeniowe,
  • masaż w czasie ciąży

Kategoria:

NDT BOBATH

Neurorozwojowa metoda NDT-Bobath została stworzona przez małżeństwo Bobath w latach 40 XXw. i jest stosowana zarówno w terapii dzieci jak i osób dorosłych. Poprzez specjalne techniki koncepcji NDT Bobath, które są przyjazne dzieciom, terapeuta wraz z rodzicami, wspólnie będą dążyć do tego, aby dziecko z zaburzonym rozwojem motorycznym mogło wielokrotnie doświadczać prawidłowych wzorców ruchowych, które w przyszłości będą kształtować jego funkcjonowanie w życiu codziennym.

Głównym celem terapii jest pomoc dziecku we wszechstronnym rozwoju tak, aby mogło stać się samodzielne i aby mogło w pełni wykorzystywać swoje możliwości. Niezwykle cenne i istotne jest wprowadzenie w życie wskazówek terapeutycznych dotyczących prawidłowej pielęgnacji dziecka – karmienia, noszenia, usypiania czy zabawy, które w naturalny i płynny sposób wspomogą proces rehabilitacji. Dlatego rodzice od początku powinni być w pełni zaangażowani w planowanie i współprowadzenie terapii swojego dziecka.

Do głównych zasad metody NDT Bobath należy:

  • obniżanie wzmożonego i podwyższanie obniżonego napięcia mięśni,
  • hamowanie nieprawidłowych odruchów i wzorców ruchowych,
  • wyzwalanie jak najbardziej prawidłowych form ruchu,
  • wykorzystywanie poprawnych wzorców ruchowych w życiu codziennym.

Terapia metodą NDT-Bobath kierowana jest do dzieci z:

  • uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego,
  • mózgowym porażeniem dziecięcym,
  • obniżonym lub wzmożonym napięciem mięśniowym,
  • opóźnionym rozwojem psychoruchowym,
  • problemami ortopedycznymi,
  • wadami genetycznymi,
  • asymetrią ułożeniową,
  • zaburzoną funkcją karmienia, ssania, połykania.

Kategoria:

KINESIOLOGY TAPING

„Taping” – w dosłownym tłumaczeniu oznacza „plastrowanie”, czyli naklejanie odpowiednich plastrów na bolesne obszary ciała (rys. 1). Początkowo metodę opracował i rozpowszechnił już w latach 70-tych XX wieku dr Kenzo Kase z Japonii, zaś urozmaicona została przez Jenny McConnel w 1984 roku.

Celem tapingu jest:

  • zmniejszenie dolegliwości bólowych,
  • poprawa wydolności narządu ruchu,
  • poprawa propriopercepcji, likwidacja obrzęków,
  • wspomaganie funkcji więzadeł,
  • stabilizacja i ochrona przed urazem mechanicznym (np. podczas uprawiania
    sportu)

Prawidłowe zaaplikowanie odpowiednich plastrów – elastycznych (przeciwbólowych i usprawniających krążenie) lub nierozciągliwych (mocno stabilizujących) wymaga od fizjoterapeuty odpowiedniego przeszkolenia na kursie oraz wielu godzin praktyk. Terapeuci przyznają, że kinesiology taping jest wyjątkowo skuteczną, bezpieczną i łagodną metodą. Bez problemu można stosować plastry u dzieci, kobiet w ciąży, a nawet u osób starszych. Taśmy są wodoodporne i jednorazowa aplikacja utrzymuje się ok. 4-5 dni. Jeżeli jednak wystąpiłyby w czasie leczenia jakieś niepożądane dolegliwości (zasinienie, ból, zaburzenia czucia, zaczerwienienie), pacjent sam bez problemów może usunąć aplikację.

Kategoria:

TERAPIA BLIZN

BLIZNA – jest często przykrą pamiątką, zostaje z nami na całe życie i jest trwałym przypomnieniem o tym co wydarzyło się w naszym ciele. O tym czego to ciało dokonało lub co trudnego przeszło.

terapia blizn

Pamiętaj o tym, żeby o bliznę dbać i walczyć o to, aby współpracowała z nami do końca życia! Niezwykle ważne jest odpowiednio wczesne rozpoczęcie rehabilitacji blizny – dla poprawy jej mobilności, wyglądu, ale przede wszystkim przywrócenia pełnej funkcjonalności tkanek.

Blizna, która nie zostaje zmobilizowana może powodować zrosty, przykurcze, ale może być również przyczyną wielu dolegliwości bólowych m.in kręgosłupa, głowy, trzewi. Już od początku powstania blizny warto ją stymulować i pracować nad poprawieniem jakości czucia w okolicy blizny.

Pamiętajcie, na pracę z blizną nigdy nie jest za późno i można z nią pracować przez całe życie. Nie powinniśmy bać się blizny – powinniśmy ją pokochać i w pełni zaakceptować, ale też dbać o to, aby nie utrudniała nam życia.