Metody

TERAPIA MANUALNA

Jest specjalistyczną metodą opierającą się na dokładnym zbadania pacjenta, przeprowadzeniu rzetelnego wywiadu i prowadzeniu terapii. Dzięki testom diagnostycznym terapeuta jest w stanie znaleźć przyczyny bólu lub dysfunkcji, dobrze zdiagnozować Pacjenta i ustalić plan leczenia manualnego. Terapeuta pracuje na wszystkich strukturach organizmu – stawach, podwięziach, więzadłach, mięśniach czy nerwach. W zależności od przyczyny i źródła miejsca bólowego, terapeuta dobiera odpowiednie techniki terapii.

Są to m.in.:

  • mobilizacje
  • manipulacje
  • neuromobilizacje
  • masaż poprzeczny, funkcyjny, tkanek głębokich
  • trakcje
  • stretching

Nieodłącznym elementem terapii jest również samodzielna praca Pacjenta w domu. Podczas terapii, terapeuta manualny daje Pacjentowi wskazówki, jak w prawidłowy sposób wykonywać czynności dnia codziennego, tak aby podtrzymać efekty prowadzanej terapii i dodatkowo zapobiegać nawrotom dolegliwości zdrowotnych. Istotny jest również fakt, że terapia manualna sama w sobie nie może powodować bólu, co najwyżej przez zastosowanie odpowiednich metod, może wywołać u Pacjenta uczucie dyskomfortu.

Wskazania do terapii manualnej:

  • Dolegliwości bólowe, nerwobóle
  • Ból promieniujący do kończyn, drętwienie i mrowienie kończyn
  • Ograniczona i nadmierna ruchomość stawów
  • Wzmożone lub obniżone napięcie mięśni
  • Dysfunkcje mięśni, tkanek okołostawowych oraz nerwów obwodowych
  • Zaburzenia napięcia więzadeł i przyczepów mięśni
  • Dysproporcje napięć mięśniowo-powięziowych
  • Nieprawidłowa postawa ciała, skrzywienia kręgosłupa
  • Stan po zabiegach operacyjnych

PNF

Jest to specjalistyczna, bezbolesna i funkcjonalna metoda, wykorzystująca ruchy naturalne, zbliżone do aktywności dnia codziennego, prowadzące do reedukacji konkretnej funkcji. Dzięki wykorzystywaniu w terapii odpowiednich technik, wzorców ruchowych, oporowi manualnemu, kontaktowi werbalnemu i wzrokowemu pacjent ma możliwość na nowo odtworzyć funkcję ruchową, która została utracona lub zaburzona w wyniku choroby lub urazu. Głównym celem terapii jest uzyskanie przez pacjenta pełnej samodzielności w wykonywaniu codziennych czynności.

Korzyści z koncepcji PNF to :

  • metoda przyjazna dla pacjenta – oparta na bezbolesnej pracy, wykorzystującej
    silne odcinki ciała i umiejętności chorego do ułatwiania reedukacji utraconych
    funkcji,
  • wysoki poziom bezpieczeństwa terapii wynikający z integracji zabiegu z
    diagnostyką,
  • możliwość pracy z chorym na każdym poziomie dysfunkcji – zabezpieczenie
    terapią wszelkich funkcji od ruchowych do wegetatywnych,
  • wysoki poziom edukacji pacjenta, oparty na współuczestnictwie w planowaniu
    terapii oraz kontynuacji ćwiczeń w formie programu domowego,
  • niewielki wymagania sprzętowe,
  • duża efektywność prowadzonej terapii, wynikająca z dokładnej analizy problemu i
    ukierunkowanych oddziaływań.

* http://ipnfa.pl/opis-metody-pnf/

TERAPIA KOBIET W CIĄŻY I PO PORODZIE

W terapii kobiet ciężarnych, prowadzimy specjalistyczne ćwiczenia ogólnoustrojowe przygotowujące do porodu, ćwiczenia oddechowe i rozluźniające oraz różnego rodzaju masaże, głównie przeciwobrzękowe nóg i przeciwbólowe kręgosłupa. U młodych Mam skupiamy się przede wszystkim na terapii rozstępu mięśnia prostego brzucha, masażu blizny pooperacyjnej, wprowadzaniu ćwiczeń dna miednicy i rozciągniętych mięśni brzucha oraz udzielamy odpowiedniego instruktażu dotyczącego pielęgnacji ciała po porodzie. Uczymy Pacjentki w jaki sposób mogą samodzielnie opracowywać i mobilizować bliznę, aby nie dochodziło do zrostów i bliznowców. Terapia kobiet w ciąży i po porodzie dotyczy również problemu nietrzymania moczu, zarówno wysiłkowego jak i naglącego. Skupiamy się wtedy na wzmacnianiu, jak i prawidłowym rozluźnianiu mięśni dna miednicy, uczymy Pacjentki odpowiednich wizualizacji do samodzielnych ćwiczeń w domu, a także instruujemy w jaki sposób dbać na co dzień o mięśnie krocza podczas mikcji, defekacji czy innych czynności zwiększających ciśnienie śródbrzusze (np. mocny kaszel). W procesie terapii u kobiet w ciąży i po porodzie wykorzystujemy również metodę Kinesiology Taping, dzięki której możemy szybciej osiągnąć sukces terapeutyczny m.in. w terapii rozejścia mięśnia prostego brzucha.

Kobietom w czasie ciąży i po porodzie polecamy:

  • terapię rozstępu mięśnia prostego brzucha,
  • mobilizację i opracowywanie blizny po cięciu cesarskim,
  • terapię mięśni dna miednicy przy nietrzymaniu moczu,
  • instruktaż postępowania po porodzie naturalnym i po cięciu cesarskim,
  • ćwiczenia ogólnokondycyjne i wzmacniające,
  • ćwiczenia korygujące postawę ciała,
  • ćwiczenia rozluźniające i stretching mięśni,
  • ćwiczenia przeciwzakrzepowe,
  • terapię kręgosłupa,
  • drenaż limfatyczny i przeciwobrzękowe pozycje ułożeniowe,
  • masaż w czasie ciąży

NDT BOBATH

Neurorozwojowa metoda NDT-Bobath została stworzona przez małżeństwo Bobath w latach 40 XXw. i jest stosowana zarówno w terapii dzieci jak i osób dorosłych. Poprzez specjalne techniki koncepcji NDT Bobath, które są przyjazne dzieciom, terapeuta wraz z rodzicami, wspólnie będą dążyć do tego, aby dziecko z zaburzonym rozwojem motorycznym mogło wielokrotnie doświadczać prawidłowych wzorców ruchowych, które w przyszłości będą kształtować jego funkcjonowanie w życiu codziennym.

Głównym celem terapii jest pomoc dziecku we wszechstronnym rozwoju tak, aby mogło stać się samodzielne i aby mogło w pełni wykorzystywać swoje możliwości. Niezwykle cenne i istotne jest wprowadzenie w życie wskazówek terapeutycznych dotyczących prawidłowej pielęgnacji dziecka – karmienia, noszenia, usypiania czy zabawy, które w naturalny i płynny sposób wspomogą proces rehabilitacji. Dlatego rodzice od początku powinni być w pełni zaangażowani w planowanie i współprowadzenie terapii swojego dziecka.

Do głównych zasad metody NDT Bobath należy:

  • obniżanie wzmożonego i podwyższanie obniżonego napięcia mięśni,
  • hamowanie nieprawidłowych odruchów i wzorców ruchowych,
  • wyzwalanie jak najbardziej prawidłowych form ruchu,
  • wykorzystywanie poprawnych wzorców ruchowych w życiu codziennym.

Terapia metodą NDT-Bobath kierowana jest do dzieci z:

  • uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego,
  • mózgowym porażeniem dziecięcym,
  • obniżonym lub wzmożonym napięciem mięśniowym,
  • opóźnionym rozwojem psychoruchowym,
  • problemami ortopedycznymi,
  • wadami genetycznymi,
  • asymetrią ułożeniową,
  • zaburzoną funkcją karmienia, ssania, połykania.

KINESIOLOGY TAPING

„Taping” – w dosłownym tłumaczeniu oznacza „plastrowanie”, czyli naklejanie odpowiednich plastrów na bolesne obszary ciała (rys. 1). Początkowo metodę opracował i rozpowszechnił już w latach 70-tych XX wieku dr Kenzo Kase z Japonii, zaś urozmaicona została przez Jenny McConnel w 1984 roku.

Celem tapingu jest:

  • zmniejszenie dolegliwości bólowych,
  • poprawa wydolności narządu ruchu,
  • poprawa propriopercepcji, likwidacja obrzęków,
  • wspomaganie funkcji więzadeł,
  • stabilizacja i ochrona przed urazem mechanicznym (np. podczas uprawiania
    sportu)

Prawidłowe zaaplikowanie odpowiednich plastrów – elastycznych (przeciwbólowych i usprawniających krążenie) lub nierozciągliwych (mocno stabilizujących) wymaga od fizjoterapeuty odpowiedniego przeszkolenia na kursie oraz wielu godzin praktyk. Terapeuci przyznają, że kinesiology taping jest wyjątkowo skuteczną, bezpieczną i łagodną metodą. Bez problemu można stosować plastry u dzieci, kobiet w ciąży, a nawet u osób starszych. Taśmy są wodoodporne i jednorazowa aplikacja utrzymuje się ok. 4-5 dni. Jeżeli jednak wystąpiłyby w czasie leczenia jakieś niepożądane dolegliwości (zasinienie, ból, zaburzenia czucia, zaczerwienienie), pacjent sam bez problemów może usunąć aplikację.