Kategoria:

Czym jest terapia manualna?

Terapia manualna jest metodą opracowaną przez dwóch norweskich fizjoterapeutów, polegającą na odpowiednim diagnozowaniu i leczeniu schorzeń (zarówno czynnego jak i biernego układu ruchu), za pomocą rąk terapeuty. Dzięki specjalistycznym metodom testów manualnych, terapeuci są w stanie zbadać, czy przyczyną bólu jest zwiększony tonus mięśniowy, ucisk na nerw, czy zmiany w obrębie stawów. W zależności od rodzaju, lokalizacji i  przyczyny bólu dobiera się odpowiednią terapię leczniczą.

3968720825_8ea59ddff7_o

 

Wśród technik manualnych wyróżnia się:

  • poizometryczną relaksację mięśni – stosowaną w celu zwiększenia ruchomości w stawach i przywróceniu elastyczności mięśniom;
  • stretching – polega na rozciąganiu przykurczonych mięśni (redresje);
  • manipulacje – mają na celu uruchomienie zablokowanych stawów kręgosłupa;
  • mobilizacje – bazują na długotrwałym rozciąganiu torebki stawowej zwyrodniałych stawów oraz prowadzą do uwolnienia uciskanych nerwów.

Podstawowym celem terapii manualnej jest likwidacja bólu, a tym samym poprawienie jakości życia pacjenta oraz umożliwienie wykonywania bezbolesnych ruchów. Terapeuta powinien być dobrze wyszkolony, aby przy zastosowaniu terapii dodatkowo nie zaszkodzić pacjentowi.

Kategoria:

Kinesiology Tape – o taśmach słów kilka

W ostatnich latach w Polsce bardzo popularne stało się „tejpowanie”. Terapeuci prześcigają się w różnorodnych aplikacjach taśmami na wszystkie schorzenia bólowe pacjentów. Jak przy każdej metodzie, tak i tutaj można znaleźć rzesze zwolenników tej techniki, jak i osoby podważające jakiekolwiek działanie terapeutyczne plastrów. Trzeba jednać mieć swój rozum i potrafić stosować taśmy z rozsądkiem, bardziej jako element terapii niż terapię samą w sobie, na wszystko.

„Taping” – w dosłownym tłumaczeniu oznacza „plastrowanie”, czyli naklejanie odpowiednich plastrów na bolesne obszary ciała (rys. 1). Początkowo metodę opracował i  rozpowszechnił już w latach 70-tych XX wieku dr  Kenzo Kase z  Japonii, zaś urozmaicona została przez Jenny McConnel w  1984 roku.

7168372912_5dfacdc043_o

 

Celem tapingu jest:

  • zmniejszenie dolegliwości bólowych,
  • poprawa wydolności narządu ruchu,
  • poprawa propriopercepcji, likwidacja obrzęków,
  • wspomaganie funkcji więzadeł,
  • stabilizacja i  ochrona przed urazem mechanicznym (np. podczas uprawiania sportu).

Prawidłowe zaaplikowanie odpowiednich plastrów – elastycznych (przeciwbólowych i usprawniających krążenie) lub nierozciągliwych (mocno stabilizujących) wymaga od fizjoterapeuty odpowiedniego przeszkolenia na kursie oraz wielu godzin praktyk.

Terapeuci przyznają, że kinesiology taping jest wyjątkowo skuteczną, bezpieczną i łagodną metodą. Bez problemu można stosować plastry u dzieci, kobiet w ciąży, a nawet u osób starszych. Taśmy są wodoodporne i jednorazowa aplikacja utrzymuje się ok. 4-5 dni. Jeżeli jednak wystąpiłyby w czasie leczenia jakieś niepożądane dolegliwości (zasinienie, ból, zaburzenia czucia, zaczerwienienie), pacjent sam bez problemów może usunąć aplikację.

Kategoria:

McKenzie w pigułce

Wśród licznych sposobów walki z bólem i różnymi schorzeniami kręgosłupa, jako uzupełnienie innych form fizjoterapii stosuje się liczne metody specjalistyczne. Według terapeutów, najbardziej zadawalające efekty lecznicze daje rozważne i  przemyślane połączenie kilku metod lub ich części. Przykładowo, w przypadku bólów przeciążeniowych kręgosłupa, zaleca się zastosowanie w fazie ostrej – farmakoterapii i  kinesiology tapingu, następnie w celu likwidacji bólu i ewentualnych stanów zapalnych odpowiedniej fizykoterapii, kinezyterapii oraz masażu, a na końcu, żeby usunąć odwracalne zaburzenia strukturalne wskazane jest wdrożenie specjalistycznych metod np. terapii manualnej, metody McKenzie’go, czy metody Ackermanna.

W terapii kręgosłupa niezwykle ważne i istotne jest indywidualne podejście do każdego pacjenta. Przed rozpoczęciem ćwiczeń należy wykonać szereg testów diagnostycznych, aby nie pogorszyć stanu kręgosłupa. Do terapii schorzeń kręgosłupa często wykorzystywane są metody specjalne, a jedną z takich metod jest terapia McKenzie.

Terapia stworzona przez Robina McKenzie’go pochodzącego z Nowej Zelandii, zakłada, że większość dolegliwości bólowych kręgosłupa, powstaje na skutek zaburzeń mechanicznych, spowodowanych nadmiernymi przeciążeniami kręgosłupa. Na  początku przeprowadza się dokładne badanie diagnostyczne, w celu ustalenia kierunku przemieszczenia się krążka międzykręgowego, aby na podstawie wyników dokonać odpowiedniego doboru ćwiczeń leczniczych (rys. 1).

 

mckenzie

Rys 1. Przykładowe ćwiczenia stosowane w metodzie McKenzie’go 

 

Jeżeli schorzenie nie dotyczy uszkodzenia dysku, a jedynie ograniczenia ruchomości w stawach i  prawidłowej elastyczności więzadeł kręgosłupa, wówczas dzięki indywidualnym zestawom ćwiczeń pacjent sam rozpoczyna powolny proces przywracania odpowiedniej ruchomości kręgosłupa. Jednym z  największych atutów metody McKenzie’go jest postępowanie eliminujące przyczyny dolegliwości, a nie tylko skutki choroby.

Podczas prowadzenia terapii, wykorzystuje się ruchy przeciwne do tych, które wywołują ból. Przykładowo, mając do czynienia z przemieszczeniem jądra miażdżystego do tyłu, pacjentowi zaleca się odpowiednie ćwiczenia wyprostne, a przy przodoprzemieszczeniu – ćwiczenia zgięciowe kręgosłupa. Według twórcy metody, wystarczy zaledwie 10 minut systematycznych ćwiczeń w ciągu doby, aby zaobserwować pozytywne efekty i zmniejszenie bolesności kręgosłupa.